Koningshof

Koningshof

Landgoed Koningshof ligt in het oudste gedeelte van de duinen, het binnenduin. In deze luwte, vier kilometer van zee, heeft dit bos zich spontaan ontwikkeld. Het parkbos hoort bij het landhuis dat dateert van rond 1900. De eigenaar liet Koningshof in 1962 na aan Natuurmonumenten.

In 2006 zijn er ook nog Schotse hooglanders geplaatst.

Voor het lagere graaswerk zijn er konijnen op het landgoed.

Voor het nodige onderhoud en graaswerk zijn er Shetland-pony's op het landgoed geplaatst.

DE WANDELROUTE


De wandeling voert je door een deel van Nationaal Park Zuid-Kennemerland.


Het landgoed rondom het landhuis Koningshof is 200 ha. groot en een prachtig wandelgebied. Je loopt afwisselend over stuifzandvlaktes en door groen bosgebied. Misschien kom je op de route konikpaarden en Schotse hooglanders tegen.

Geschiedenis


Landhuis

Hier heb je zicht op het landhuis Koningshof; ontworpen door architect Abraham Salm en in 1898 gebouwd in opdracht van bankier J.A.W. Luden. Hij was getrouwd met Mathilde van Vliet, een van de erfgenamen van de familie Borski van landgoed Elswout. Luden liet het landhuis na aan Natuurmonumenten.


Het huis, in Engelse landhuis stijl, heeft veel bijzondere details. Kijk maar eens naar de daklijsten en dakvorsten. Voor die tijd was het voorzien van de meest moderne voorzieningen, zoals elektriciteit en stromend water. En ietwat later zelfs een lift.


Herftswandeling.

Lente Wandeling

Dood hout brengt leven

Het binnenduinbos is ongeveer een eeuw oud. Lang niet elke boomsoort haalt die leeftijd. Een eik gaat wel een paar honderd jaar mee, maar een populier laat het veel eerder afweten. Geen probleem. De dode bomen blijven liggen. De natuur ruimt die zelf op.


Spechten en boomklevers maken graag gebruik van het rottende, zachte hout van dode overeind staande bomen. Met hun snavel hakken ze broedholen in de stam. Hun kuikens zijn zo veilig voor predators: dieren die zich voeden met andere dieren. Egels, knaagdieren en kleine marterachtigen gebruiken liggende dode bomen weer om de geboden natuurlijke schuilplaatsen. Insecten en paddenstoelen zorgen voor verdere ontbinding, totdat de boom weer helemaal in de kringloop is opgenomen. Dood hout brengt dus leven!

Even echt herfst genieten.

Het landgoed ontwerp was van landschap architect   Springer.

In de herfst waren er zeer veel paddestoelen.

Natuur Monumenten heeft in de afgelopen jaren veel herstel werkzaamheden verricht aan het landhuis en het landgoed.

Vossen en roofvogels

Je wandelt hier op de overgang van bos naar meer open duin. Dit halfopen middenduin ligt dichter bij zee. Het is hier te zout voor bosvorming. Je ziet hier hoogstens eiken in struikformaat. Onder deze omstandigheden worden ze niet groter. Maar er is genoeg te zien!


Op de Achterweg kom je misschien oog in oog te staan met een vos. Vossen komen soms tevoorschijn uit de vele struiken die hier staan; de duindoorn, liguster en de kardinaalsmuts. Deze zitten soms vol met spinsels van de stippelmot. Een surrealistische gezicht!


Kijk ook zo af en toe naar boven, naar de lucht. Buizerds, torenvalken, boomvalken en haviken zijn vaak op roofvlucht boven dit open gebied.

Tonderzwammen

Tonderzwammen leven op dode en halfdode bomen, zoals hier op de dode beuk. Vroeger gebruikte men deze zwam als tondel. Met behulp van vuursteen en ijzer kon de licht ontvlambare zwam ontstoken worden. Zo maakte men met deze ‘aansteker’ vuur. Ook gletsjermummie Ötzi droeg enkele stukjes tonderzwam bij zich!


In de tonderzwam leven allerlei zwametende insecten, zoals kevers, en hun natuurlijke vijanden.

Hagedissen

Let op bewegende grasstengels en geritsel in het groen. Op het landgoed wonen namelijk duinhagedissen. Het zijn levendige nieuwsgierige diertjes, die regelmatig tevoorschijn komen. Vooral de smaragdgroene mannetjes zijn juweeltjes om te zien!

Grote dennen

Op veel plaatsen op Koningshof zie je grote Corsicaanse dennen. In het begin van de twintigste eeuw plantte men deze voor het kweken van hout. Dennenhout is zeer geschikt voor stutten in de mijnbouw. Na sluiting van de Nederlandse mijnen daalde de vraag. Natuurmonumenten vormt de dennenbossen geleidelijk aan om naar meer natuurlijke bossen met inheemse soorten, zoals de beuk, eik, berk en hulst.

Peperboompjes

In dit bos staan de rode peperboompjes . Deze struikjes bloeien in februari,  en soms zelfs al in januari, met trosjes diep roze en witte bloemen aan stijve, wat spichtige takken. Uit de bloemen groeien helderrode, besachtige steenvruchten. Let op: de vruchtjes zijn zeer giftig, net als de bast! Maar gelukkig niet voor vogels. Zij zorgen voor verdere verspreiding van zaden.

Winter Wandeling

<<< beiden nog in aanbouw >>>

Zomer Wandeling

Met dank aan Natuur Monumenten voor de geleverde informatie.